« احر نجمت الابل » كه مصدرش از اين باب احرنجام مىشود . 12 - افعيلال : مصدر است براى فعل رباعى كه به آن دو حرف زياد شده باشد مانند : « اطمئنّ زيد » كه مصدرش از اين باب اطمينان مىشود و در اصل طمأن بوده است . مؤلف گويد : آنچه تا باينجا بيان داشتيم مربوط بقواعد كلمات با قطع نظر از وقوعشان در جمله بوده كه در وقت تجزيه الفاظ بايد به آنها توجّه باشد و پيش از آنكه به قواعد كلمات واقع در جمله كه در هنگام تركيب بايد در نظر داشت بپردازيم براى نمونه و آزمايش به تجزيه كلمات مفرده يك حديث شريف از حضرت مولانا امير المؤمنين عليه الصّلوة و السّلام مىپردازيم . * * *